Even voorstellen…

Gebiedsindeling randen en entrees
Kaart ‘Entrees en randen’

 

Emmeloord heeft vier hoofdentrees (dikste zwarte pijlen op de kaart). Deze komen bijeen in het centrum rond De Deel, de stadsbrink. Deze hoofdentrees, maar ook enkele andere nevenentrees van de stad zijn groen en hebben een hoge belevingswaarde en uitstraling. Het zijn de lijnen waarlangs bewoners, bezoekers en forenzen de stad beleven.
Hier laat de stad haar gezicht zien. Vanuit het buitengebied de stad in zijn bijna alle entrees als groene lanen of singels ingericht. Dit geeft Emmeloord een ontspannen, lommerrijk karakter. Het geldt voor de voetganger, de fietser en de automobilist. Wat ook opvalt is dat de entrees verschillende passages kennen. Het moment van binnenkomst in de stadsrand, het moment van de eerste en nieuwere bebouwingsschil en het moment van het passeren van het bos en de vaarten, hetgeen het geval is bij de groene stadspoort en de drie blauwe stadspoorten. Dit is het moment van het binnengaan van de stadskern, het oorspronkelijke plan. Ter plaats van deze passages zien we gebouwen met bijzondere functies en krijgt de openbare ruimte meer aandacht. Ook verandert het profiel van de straat als een overgang wordt gepasseerd. Dit alles draagt bij aan de beleving van de stadsrand, de buitenschil en de stadskern.

Stadsranden
Emmeloord heeft een autonome (vrije) ligging in het centrum van de Noordoostpolder. De stad is er in de loop van de jaren aan veel kanten in geslaagd haar autonome karakter te behouden. De keuze van uitbreidingsrichtingen van de stad was na de jaren zestig meestal pragmatisch van aard en kan worden gekwalificeerd als het streven naar een compacte stad en als het vullen van ‘poldervakken’. In alle gevallen wordt de grenslijn tussen bebouwde kom en het buitengebied zo recht mogelijk getrokken en wordt er weinig tot geen aansluiting of relatie met het landschap gezocht. Een aantal randen lijkt te zijn ontwikkeld om in een volgende fase opnieuw een uitbreiding te krijgen. Er zijn meerdere stadsranden, zoals de westrand van Emmelhage, de noordrand van bedrijventerrein de Munt en de westrand van de bedrijventerreinen Zuidervaart – Nagelerweg – A6 van Emmeloord, die zich daardoor in een permanente staat van stedenbouwkundige onvoltooidheid bevinden.